Volgende week wordt onze woonkamer en mijn bureau verbouwd.
- De vroegere inkomhal, die een hap uit de woonkamer wegneemt, wordt afgebroken en bij de living gevoegd.
- Het tussenvenster naar mijn bureau gaat weg, zodat de ruimte ook groter en opener wordt. Dat venster staat toch altijd open, vandaar.
- Het donkere houten plafond (spuuglelijk) gaat eruit en er komt een gewoon effen plafond in een bleke kleur.
- de gebarsten en vroeger prachtige natuurstenen tegels worden bedekt met een parket van grijze eik. Iets waar ik al zolang naar uitkijk.
- De deuren naar keuken en hal worden vervangen door matglazen exemplaren, zodat ook daar meer licht is.
- Alle kasten gaan eruit, en er komen op maat gemaakte nieuwe kasten, waarbij de televisie aan de schuine muur waar nu de klok hangt, wordt bevestigd.
Voor ons houdt dat in dat alles uit de woonkamer moet worden weggehaald. De kasten gaan naar een vriendin, een hoop dingen zijn al de vuilbak ingevlogen, een paar dingen gaan naar de kringloopwinkel, en de rest staat in grote stapels kartonnen dozen in de logeerkamer. Daar kan voorlopig nog amper een kat binnen.
De meubels gaan we tijdelijk in onze garage zetten, en zelf wijken we uit naar onze alternatieve woonkamer in onze grote slaapkamer, waar ook een zetel, een tv en een salontafeltje staat.
De werken zouden amper anderhalve week mogen duren, schilderen niet inbegrepen.
Poeh. Ik kijk uit naar juli, dan is alles achter de rug.
(origineel gepost op www.witch.be)
Vorig jaar, in augustus, hadden we ook zo’n gigantische stortbui. Het resultaat daarvan was, dat het kleine gootje van mijn veranda het niet kon trekken, en dat het overloopgaatje ervoor had gezorgd dat er een mooi straaltje terecht gekomen was in de tuin van de buren. Die hadden geklaagd dat dat niet kon.
Hm. Eén keertje in vijf jaar, en nog niet eens binnen, maar gewoon in hun tuin. Enfin, ik had sowieso al gemerkt dat onze goten niet meer in de beste staat waren, en dat het daardoor ook was dat er teveel water ineens op het verandadak terechtkwam. Via mijn aannemer kwam ik bij een loodgieter uit.
Die mens kwam al een paar dagen later poolshoogte nemen, vond dat alle goten aan vervanging toe waren (en bewees dat ook), en zag dat ook het platte dak van onze garage zijn beste tijd had gehad. Een dikke week later zat er een offerte in de mailbox. Prompt mailde ik terug dat dat ok was, en dat hij eraan mocht beginnen.
Stilte.
Na een goeie maand mailde ik nog eens.
Stilte. Of nee, een zeer bizar antwoordmailtje met de vraag of hij (= de afzender) iets besteld had misschien.
Rond kerstmis belde ik uiteindelijk nog eens: wat nu eigenlijk de bedoeling was. De man verontschuldigde zich en zei dat hij mailproblemen had. Wat het rare mailtje zou verklaren, maar evengoed een smoes kan zijn.
Enfin, ik bevestigde nog even per mail, en kreeg als antwoord dat het niet bepaald het beste seizoen was voor gotenrepareerwerk, maar dat hij zeker iets ging laten weten.
In februari belde ik nog even. Nee, hij was me niet vergeten, maar het was druk.
Sindsdien heb ik zowat om de twee weken gebeld, met steeds hetzelfde antwoord. Soit. De laatste tijd kwam er wel wat variatie in: hij beloofde van de volgende week te komen (telkens opnieuw), maar ik hoorde niks meer, omdat er teveel werk was of het teveel regende.
Tot twee weken geleden de hemel zowat naar beneden kwam, in de vorm van gigantisch veel water tegelijk. En ik moest vaststellen dat de garage op ongeveer zes plaatsen serieus lekte. Allemaal goed en wel, maar over een week of twee beginnen er hier verbouwingen in de woonkamer, en moeten alle meubels in diezelfde garage opgeslagen staan. Probleem dus.
Ik dus nog eens gebeld en het probleem uitgelegd. Dat was vorige woensdag. Vrijdag zat er plots twee man op dat dak, om al het mos eraf te halen en het volledig in te smeren met een coating. Zaterdag zat één van hen er alweer: voorbereidend werk allerhande. En deze morgen stonden ze hier opnieuw alletwee, vol goeie moed en volle gasflessen. De ganse dag is er gezeuld, geteerd, gebrand met de “salomon”, gehamerd, nieuwe pijpen gestoken, en afgewerkt. Rond een uur of vier kwamen ze met een grote grijns verklaren dat het dak klaar was, en dat het gegarandeerd droog ging blijven in de garage vanaf nu. De goten gingen voor later zijn, het was een beetje te druk nu.
Momenteel is het buiten aan het gieten, bliksemen, stormen en waaien. Een mooie zomerstorm, quoi. Ik ben daarnet even gaan kijken in de garage: geen druppel te bespeuren.
Ik ben happy. Mag ook wel zeker, na al die tijd?
Nu nog de goten…
We hebben nu al een tijdje onze nieuwe badkamer met zijn supah-dupah douche.
Maar ik ondervind toch wel wat schoonheidsfoutjes. Die douche, bijvoorbeeld, geeft in het begin altijd koud water - hoe groot onze boiler ook is, en hoe heet ik de mengkraan ook zet. Ik laat dan ook het water eerst eventjes lopen, vooraleer ik erin stap.
Maar wanneer is het water warm genoeg? Soms kan ik mijn vierjarige zoontje als proefkonijn gebruiken - die doet niets liever dan voelen of het water al warm is.
Maar deze led-douchekop lijkt me toch een betere oplossing. Het licht wordt rood als het water de juiste temperatuur bereikt heeft. Bovendien krijgen de led-lampjes energie van het water dat door de douchekop stroomt - geen verlies dus.
Te koop bij
Wowcoolstuff.com.
Labels: douche, kraan, led
We zijn op allerlei manieren aan het experimenteren met led-verlichting als vervanging van de traditionele verlichting. Jammer genoeg is alles wat led is op dit moment nog redelijk duur.
Onderstaand concept van kraanverlichting vind ik wel goed gevonden.
Het water wordt rood verlicht als het warmer dan 31 graden Celsius is en blauw verlicht als het gewoon koud is.
En het ziet er ook heel lekker uit.
Meer info hier.
Labels: kraan, kraanverlichting, led
Ik heb echt een wijs product gevonden :-)
Ik zeg al lang dat ik compleet ben uitgekeken op glasgordijnen, ofte van die voile toestanden zodat de mensen niet kunnen binnenkijken. In de keuken en de gang heb ik ze al afgeschaft, net zoals op de kinderkamers. In de living wil ik toch graag een béétje privacy, en vooral in de badkamer kan je niet echt zonder, zeker als die badkamer uitkijkt over twee straten (we liggen op een hoek).
Ik zeg al even lang dat ik, zodra de nieuwe badkamer er is, van die folie ga hangen die het effect geeft van gezandstraald glas. Ik weet het, er zijn esthetisch gezien nóg mooiere dingen, maar dit is praktisch, haalbaar en betaalbaar. Alleen had ik wat schrik om die op te hangen: wat als ik het niet goed krijg? Als het dan toch absoluut mijn ding niet blijkt te zijn? Als die folie niet waterbestendig is? Als ik het er om één of andere reden weer moet af halen?
Wel, ik heb de oplossing gevonden: elektrostatische folie! Jawel, die folie blijft lekker vanzelf plakken, en is er even makkelijk weer af te halen. Denk maar aan het vervelende elektrostatische effect bij vershoudfolie. Je haalt een beschermend laagje van de folie, maakt je venster nat, plakt de folie ertegen, wrijft er alle bubbeltjes en waterrestjes uit, et voilà! Hangt het niet meteen goed, dan haal je het er gewoon weer af en begint opnieuw. Het effect is echt wel behoorlijk: zodra mijn ruiten gekuist geraken, zal ik er een fotootje van posten. Het is ook een mooi helder wit licht dat erdoor komt, en ik kan nog steeds boven de streep folie naar buiten kijken. De prijs is evenwel niet zo mals: 18,99 euro per meter voor een hoogte van 90 cm.
Yep, weer een positief punt in de badkamer. Nu moet ik me deze winter nog eens bezighouden met ze er weer af te halen, en Melopee erin uit te snijden. Dan kan ik via Paul van Ostaijen naar buiten kijken :-)
Labels: badkamer, folie, glasgordijnen
