Lazuur

Na bijna anderhalf jaar is het er vandaag eindelijk van gekomen de voordeur te lazuren.

Let wel, als een brave huisvrouw had ik de buitenkant van zowel de nieuwe voordeur als achterdeur binnen de week na installatie gelazuurd. Het merbauhout was wel al geïmpregneerd, maar moest nog een degelijke bescherming tegen weer en wind krijgen, vandaar.

De binnenkant? Ach, dat stak niet zo nauw, vond ik: er was geen blootstelling aan guur weer, dus daar was geen haast bij. Tot mijn eigen scha en schande heb ik ondervonden dat dat eigenlijk geen goed idee was. Onze volhouten achterdeur begon na een tijdje namelijk te klemmen, en de mensen van de fabriek zijn tot twee keer toe moeten komen bijstellen. Tsja, kan gebeuren, dacht ik.

Tot één van die mannen zei: "Gij hebt alleen nog maar de buitenkant gelazuurd, en de binnenkant niet? Daar zit uw probleem!"

Huh?

Lazuur is een vrij waterachtige oplossing die diep in het hout doordringt. Als je dat maar aan één kant doet, kan je hout, zelfs al is dat tropisch hardhout, krom trekken. Bij precisiemaatwerk als die deur maakte die ene millimeter een groot verschil uit. Het klemmen van de deur was dus mijn eigen schuld.

Ik hoop maar dat ze nu niet opnieuw begint te klemmen zodra ik ook de binnenkant lazuur.